Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

5/12/14


ΕΔΩ ΔΕΙΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΤΡΑ ΡΕ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΑ ΤΗΣ... ΑΝΑΡΧΙΑΣ: ΠΕΘΑΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ Ο ΝΤΕΡΤΙΛΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ ΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕ!!! ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΔΙ@!!!


Του Γεωργίου Ελ. Χατζιδάκη

Δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι φυλακίστηκαν από το «σύστημα» (την Κυνοβολευτική μας Κομματοκρατία) για ουσιαστικά τον ίδιο λόγο, την άρνησή του, έστω και με τα όπλα: ο ήρωας της Κύπρου το 1964, Ντερτιλής και ο, «ήρωας» του Βελβεντού, Ρωμανός.

Ο πρώτος καταδικάστηκε σε ισόβια, χωρίς να του αναγνωριστεί τίποτα. Ούτε οι ηρωισμοί του, ούτε ο «πρότερος έντιμος βίος», ούτε οι αγώνες να σωθεί η Ελλάδα από την επελαύνουσα Αριστερά (που όλοι βιώνετε στο πετσί σας που μας οδήγησε).

Ο δεύτερος «έπεσε στα μαλακά», μόλις 16 χρόνια ποινής, αφού, απειλημένοι και χρηματισμένοι, μάρτυρες και δικαστές, ανασκεύασαν, υποτίμησαν τη νοημοσύνη μας και δεν καταλόγισαν τα μισά από τα εγκλήματά του. Επικαλέστηκαν κάθε ασόβαρο ελαφρυντικό: «μετεφηβική» ηλικία, «φυσιολογική» αντίδραση στη σύλληψη, «μη βίαιη» κλοπή υπό απειλή όπλων, «ψυχολογικά» λόγω του, δήθεν «αδικοχαμένου» φίλου του. Κι εννοείται ότι δε θα «κάτσει» μέσα για πάνω από 8 χρονάκια…

Ο πρώτος (o Nτερτιλης) εξέτισε την ποινή του στο ακέραιο. Πιστός στις αρχές του, αρνήθηκε ακόμη και στα τελευταία του να ζητήσει άδεια για να παραστεί στην κηδεία του, επίσης ήρωα, γιού του. Δεν αναγνώρισε έτσι μια εξουσία που, κατά τον ίδιο, ήταν παράνομη και μια ποινή που ήταν παράλογα εξοντωτική για μια χώρα που απελευθερώνει κοπαδιαστά τους χειρότερους εγκληματίες. Στάθηκε στο ύψος του και πέθανε πραγματικά όρθιος. Κανείς δεν προσπάθησε να βρει «νομοθετική λύση» στο πώς θα βγει ένας γέρος κι ετοιμοθάνατος πατέρας, χωρίς ικεσίες, για να παραστεί στην κηδεία του παιδιού του…

Ο δεύτερος βωμολοχεί ασύστολα, μας κοροϊδεύει μέσα στα μούτρα μας, προσπαθεί να αξιοποιήσει κάθε «παραθυράκι» του σαθρού νομικού μας συστήματος, κι όταν «δεν του βγαίνει» αρχίζει μια μαϊμού (με γιατρό την μητέρα του συνεργού του-εγκληματία…) απεργία πείνας. Και όλο το γελοίο κράτος μας τρέμει συθέμελα «μη πεθάνει ο γόνος» και υπουργοί ξευτιλίζονται παρακαλώντας τους γελοίους γονείς του και νομικοί ψάχνουν τρόπους να παρακάμψουν το νομικό σύστημα για χάρη του.

Δύο αρνητές του συστήματος, δύο διαφορετικοί τρόποι να το αντιμετωπίσεις: ένας ήρωας που το φτύνει κατάμουτρα κι ένα γελοίο, υστερικό ανθρωπάριο που, σαν σκουλίκι που είναι, έρπει από κάθε τρυπούλα του για να ικανοποιήσει το υπέρμετρο εγώ το δικό του και της μαμάκας του. Κυρίες και κύριοι, διαλέξτε ποιός είναι ο ήρωας και ποιό το χαμερπές, ποιός είναι ο συνεπής στις αρχές του και ποιός ο χαμαιλέοντας… Εγώ διάλεξα εδώ και πολύ καιρό πια… 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου