Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

31 Ιουλίου 1920:

 Ο Εθνομάρτυς και μέγας οραματιστής του Ελληνισμού 

Ίων Δραγούμης 

περνά στο Πάνθεον των Αθανάτων



Στις 31 Ιουλίου του 1920 δολοφονήθηκε στο κέντρο των Αθηνών 
ένας ξεχωριστός Έλληνας,
 ίσως ο πιο σημαντικός οραματιστής και μαχητής 
της Ελληνικής Ιδέας στον αιώνα μας.
 Στις 31 Ιουλίου του 1920 δολοφονήθηκε 
ο θρυλικός Ίδας του Μακεδονικού Αγώνος, ο Ίων Δραγούμης.


Βαθύτατα επηρεασμένος από τον Νίτσε και τον Auguste-Maurice Barrès, 
ο Ίων Δραγούμης, υπήρξε ο πραγματικός πατέρας 
του Ελληνικού Εθνικισμού, 
όντας βασικός καταλύτης στην διαμόρφωση της Ελληνικής Ιδεολογίας,
 κορυφογραμμές της οποίας υπήρξαν ο Περικλής Γιαννόπουλος, 
ο Παλαμάς, ο Σικελιανός και πολλοί άλλοι.


Καθόλου τυχαίο ότι ο Σικελιανός «ομολόγησε» την «ανθρώπινη του πίστη»
 ως εθνικιστής στον πατέρα του Ελληνικού Εθνικισμού, Ίωνα Δραγούμη, 

2 σχόλια:

  1. Απολείπειν ο θεός Aντώνιον

    Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
    αόρατος θίασος να περνά
    με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
    την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
    που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
    που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
    Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
    αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
    Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
    ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
    μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
    Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
    σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
    πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
    κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
    με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
    ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
    τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
    κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όσο Mπορείς

    Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
    τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
    όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
    μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
    μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

    Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
    γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
    στων σχέσεων και των συναναστροφών
    την καθημερινήν ανοησία,
    ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή